Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Στουν Ουφθαλμίατρου!

        Ου μπάρμπα Στέργιους άρχισι πάλι να μη γλέπ' καλά κι ας είχι χουντρά ματουγυάλια. Κι έτσ' πήρι ν' απόφασ' να πάρ του Λιουφουρείου ταχιά τ' χαραή κι να παέν στουν ουφθαλμίατρου στου Γριβινό γιά να τουν τηρήσ' κι να τουν αλλάξ' τα ματουγυάλια, θάρρουμ κι γλέπ καλύτιρα.
       Έτσ' κι γίνκει κι ου μπάρμπα Στέργιους έφτασι όξου απ' του Ιατρείου να χ'πάει τ' θύρα. Τουν ανοίγ'ν, ρουκώνιτι μέσα κι τουν βάζ'ν να κάτσ' στου Σαλουνάκ'ι μέχρι να ρθεί η θ'κιά τ' η αράδα γιά ιξέτασ'η.
      Απέναντι στου ντ'βάρ όπους κάθουνταν ου μπάρμπα Στέργιους ήταν ένας τρανός καθρέφτς κι όπους έγλειπε θαμπά, δεν κατάλαβε ότι έγλειπε  τουν ιαυτό τ' ικεί. Θάρσει ότι ήταν άλλους Πιλάτ'ς γιά ιξέτασ'η, κι κίντσει ν κουβέντα:
     -Τι!! Ρα! Κι σύ γιά γυαλιά ήρθεις;
     Φυσικά κι δεν παίρν' απάντησ'η. Κι ρουτάει πάλι:
     -Σι σένα κρένου ρα! Κι σύ γιά γυαλιά είσι;
     Πάλι δεν απουλουέτι καγκάνας. Ουπότι ου μπάρμπα Στέργιους που δεν κατάλαβει τόσην ώρα ότι έκρινι στουν ιαυτό τ' απουλουέτι μόναχους;
     - Άμ ισύ ρα Σκουντέ!! Δεν είσι μόγκι γιά γυαλιά, είσι κι γι' ακουστικά!!!

                                                                                                               Ο Ζαλοβίτης.

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Τοπική Λαογραφία.

Τοπική Λαογραφία. Κάντε αριστερό "Κλίκ" επάνω στο τίτλο γιά να μεταφερθείτε στο Ιστολόγιο του Χωριού μου όπου έχετε την δυνατότητα να διαβάσετε διάφορα "Μασλάτια και άλλα" που είναι γραμμένα σε Ζαλοβίτικο ιδίωμα.
Ο Ζαλοβίτης.

Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

Του κατούρ'μα!

       Δικαϊτία του 70 σι χουργιό κουντά στου Γριβινό. Γιαγιά φρουντίζ' τουν πιντάχρουνου αγγουνό γιατί οι γουνείδις τ' λείπ'ν στ' Γιρμανία. Βράδ' κι ου Αγγουνός απουσταμένους απ' του πιχνίδ' κι του κουσιό όλ'μέρα κουντέβ' να τουν πάρ' ου ύπνους ικεί π' κάθιτι στου ντιβάν.
       Κι κινάει η Γιαγιά ν κουβέντα όλου γλύκα σν αρχή:
   Γιαγιά: -Άϊντι πιδούλι μ' σύρι κατούρα κι να σι πααίνου να πλαϊάσς!!
      Αγγουνός: -Δε κατουριούμι,γιαγιά!
      Γιαγιά: -Άϊντι Ντάσιου μ' σύρι γιά να μη κατουρήσς στου κριββάτ,πάλι!
      Αγγουνός: -Δε κατουριούμι σι λέου μα!
      Γιαγιά: -Σιούκου Λιβιντούλι μ' να σι πάου στου μπαλκόν' να φτιάσς γιουφύρ απού ψ'λά!
      Αγγουνός: -Άμα άφκημι σι λέου δεν κατουριούμι, δε καταλαβαίντς. Νυστάζου,άφκημι!
      Γιαγιά: - Σιούκου Σκλί να κατουρήσς,θα μι φτιάσς κάνα "Βιρό" πάλι τ' νύχτα στου κριββάτ"!!!!!
                                                                                               
                                                                                                                                                                                                                                Ο Ζαλοβίτης.

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

Ου Γιάντς ου μπαλαδόρους.

       Όταν ου Γιάντς έπιζι μπάλα στου χουργιό τ' τουν έβαναν αμυντικό γιατί ήταν πουλύ σκληρός, κλαδιφτήρ σκέτου. Όταν έφκιανι  κατιβασιά  η άλλ' ουμάδα κι έρχουνταν ου αντίπαλους ιπιθιτικός μι τ' μπάλα κατά τ' θκιάτς ν' ιστία, ου Γιάντς φώναζει στουν συμπαίχτ' που μάρκαρι δίπλα τ.
      -Μ'χάάάάλ..άστουουουν!
      Του τάκλιν φυσικά γένουνταν πάντα στα πουδάρια τ' αντίπαλου ιπιθιτικού κι ό'χι στ' μπάλα. Κι πάντα ακουλουθούσι η ατάκα τ' Γιάνν':
   -Μ'χάάάλ μάστουουουν!
                                                                                                                              Ο Ζαλοβίτης

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Του Δηλητήριου!

     Παέν η Μπάμπου η Κώστινα να πιεί τσίπουρου απ' του πουτήρ' τ' Μπάρμπα Κώτσιου κι μόλις του βάν στου στόμα τς λέει:
    -Ούϊ! Δηλητήριου είνι,πως του πίντει;
    Κι απαντάει ου μπάρμπα Κώτσιους:
    -'Οχ'ι! Γιά να ειδίτι ισείς οι Γναίκις, τι τραβούμι ιμείς οι άντρ' κάθι μέρα στα καφινεία!!!
                                                                                                                         
                                                                                                                       
 Ο Ζαλοβίτης.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Oυ Ιτοιμόλουγους Πάππους Μήτσιους!

    Στου Καφινείου του χουριού μπήκι φουριόζους  ου Τσίμους τς Αγουρίτσας (Μόλις είχι πατήσ' τα εικουσ'πέντι)  κι γλέπουντας  τουν 90χρουνου Πάππου Μήτσιου που κάθουνταν  μιά ζουή σν' ίδια καρέκλα, θέλτσει να τουν πειράξ κι τουν λέει:
   -Πάππου τάμαθεις; Πέθανι ου Πάππους ου Κουλούσιας απ' του διπλανό χουριό! Ίσια δεν είσασταν σν ηλικία; Καλά θα κάμς κι σύ να ιτοιμάζισι γιά του ταξίδ'!
   Ου Πάππους ου Μήτσιους που είχει δεί πουλλά στ ζουή τ, δεν ταράχκει ντίπ, γύρτσει ήσυχα κι είπι στουν Τσίμου:
   -Άκσι πιδούλι μ καλό! Στουν Χασάπ'η ικτός απού παλιουπρουβατίνις κι παλιουκριάρια, παέν κι αρνούλια γιά σφάξμου!
    Κόκκαλου ου Τσίμους τς Αγουρίτσας!
                 
                                                   Ο Ζαλοβίτης.

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Η κόλασ'η είνι ιδώϊα!

        Ρουτάει η Σύρμου τ' Βάγγιου τ' διχατέρα τς.
      - Τί έχ'ς Κουκόνα μ' κι κλαίς; Γίνκει τίπουτα μι τον Τσίμου; Μαλλουσέτι; Χώρτσιτι; Πέμι κι μένα!
      - Όχ'ι κάψου μάνα! Ου Τσίμους μ' αγαπάει κι μι χάλιψι γιά παντρά!
      - Κι γιατί στιναχουριέσι τότι κουρίτσι μ;
      -Γιατί μ' είπι ότι είνι άθιους κάψου μάννα! Ου Τσίμους δεν π'στεύει ότι υπάρχ'ει Θιός, παράδεισους κι κόλασ'η!
      -Κι γιά ταυτό στιναχουριέσι Κουκόνα μ'! Παντρέψτουν ισύ κι θα τουν δείξουμι ιμείς ύστιρα αν υπάρχ'ει κόλασ'η κι παράδεισους!
                                                                                              Ο Ζαλοβίτης.