Τοπική Λαογραφία.

Τοπική Λαογραφία. Κάντε αριστερό "Κλίκ" επάνω στο τίτλο γιά να μεταφερθείτε στο Ιστολόγιο του Χωριού μου όπου έχετε την δυνατότητα να διαβάσετε διάφορα "Μασλάτια και άλλα" που είναι γραμμένα σε Ζαλοβίτικο ιδίωμα.

Ο Ζαλοβίτης.

Του κατούρ'μα!

       Δικαϊτία του 70 σι χουργιό κουντά στου Γριβινό. Γιαγιά φρουντίζ' τουν πιντάχρουνου αγγουνό γιατί οι γουνείδις τ' λείπ'ν στ' Γιρμανία. Βράδ' κι ου Αγγουνός απουσταμένους απ' του πιχνίδ' κι του κουσιό όλ'μέρα κουντέβ' να τουν πάρ' ου ύπνους ικεί π' κάθιτι στου ντιβάν.
       Κι κινάει η Γιαγιά ν κουβέντα όλου γλύκα σν αρχή:
      Γιαγιά: -Άϊντι πιδούλι μ'σύρι κατούρα κι να σι πααίνου να πλαϊάσς!!
      Αγγουνός: -Δε κατουριούμι,γιαγιά!
      Γιαγιά: -Άϊντι Ντάσιου μ' σύρι γιά να μη κατουρήσς στου κριββάτ,πάλι!
      Αγγουνός: -Δε κατουριούμι σι λέου μα!
      Γιαγιά: -Σιούκου Λιβιντούλι μ' να σι πάου στου μπαλκόν' να φτιάσς γιουφύρ απού ψ'λά!
      Αγγουνός: -Άμα άφκημι σι λέου δεν κατουριούμι, δε καταλαβαίντς. Νυστάζου,άφκημι!
      Γιαγιά: - Σιούκου Σκλί να κατουρήσς,θα μι φκιάσς κάνα "Βιρό" πάλι τ' νύχτα στου κριββάτ"!!!!!
                                                                                               
                                                                                                                                                                                                                                Ο Ζαλοβίτης.

Ου Γιάντς ου μπαλαδόρους.

       Όταν ου Γιάντς έπιζι μπάλα στου χουργιό τ' τουν έβαναν αμυντικό γιατί ήταν πουλύ σκληρός, κλαδιφτήρ σκέτου. Όταν έφκιανι  κατιβασιά  η άλλ' ουμάδα κι έρχουνταν ου αντίπαλους ιπιθιτικός μι τ' μπάλα κατά τ' θκιάτς ν' ιστία, ου Γιάντς φώναζει στουν συμπαίχτ' που μάρκαρι δίπλα τ.
      -Μ'χάάάάλ..άστουουουν!
      Του τάκλιν φυσικά γένουνταν πάντα στα πουδάρια τ' αντίπαλου ιπιθιτικού κι ό'χι στ' μπάλα. Κι πάντα ακουλουθούσι η ατάκα τ' Γιάνν':
   -Μ'χάάάλ μάστουουουν!
                                                                                                                              Ο Ζαλοβίτης

Του Δηλητήριου!

     Παέν η Μπάμπου η Κώστινα να πιεί τσίπουρου απ' του πουτήρ' τ' Μπάρμπα Κώτσιου κι μόλις του βάν στου στόμα τς λέει:
    -Ούϊ! Δηλητήριου είνι,πως του πίντει;
    Κι απαντάει ου μπάρμπα Κώτσιους:
    -'Οχ'ι! Γιά να ειδίτι ισείς οι Γναίκις, τι τραβούμι ιμείς οι άντρ' κάθι μέρα στα καφινεία!!!
                                                                                                                         
                                                                                                                       
 Ο Ζαλοβίτης.

Oυ Ιτοιμόλουγους Πάππους Μήτσιους!

    Στου Καφινείου του χουριού μπήκι φουριόζους  ου Τσίμους τς Αγουρίτσας (Μόλις είχι πατήσ' τα εικουσ'πέντι)  κι γλέπουντας  τουν 90χρουνου Πάππου Μήτσιου που κάθουνταν  μιά ζουή σν' ίδια καρέκλα, θέλτσει να τουν πειράξ κι τουν λέει:
   -Πάππου τάμαθεις; Πέθανι ου Πάππους ου Κουλούσιας απ' του διπλανό χουριό! Ίσια δεν είσασταν σν ηλικία; Καλά θα κάμς κι σύ να ιτοιμάζισι γιά του ταξίδ'!
   Ου Πάππους ου Μήτσιους που είχει δεί πουλλά στ ζουή τ, δεν ταράχκει ντίπ, γύρτσει ήσυχα κι είπι στουν Τσίμου:
   -Άκσι πιδούλι μ καλό! Στουν Χασάπ'η ικτός απού παλιουπρουβατίνις κι παλιουκριάρια, παέν κι αρνούλια γιά σφάξμου!
    Κόκκαλου ου Τσίμους τς Αγουρίτσας!
                 
                                                   Ο Ζαλοβίτης.

Η κόλασ'η είνι ιδώϊα!

        Ρουτάει η Σύρμου τ' Βάγγιου τ' διχατέρα τς.
      - Τί έχ'ς Κουκόνα μ' κι κλαίς; Γίνκει τίπουτα μι τον Τσίμου; Μαλλουσέτι; Χώρτσιτι; Πέμι κι μένα!
      - Όχ'ι κάψου μάνα! Ου Τσίμους μ' αγαπάει κι μι χάλιψι γιά παντρά!
      - Κι γιατί στιναχουριέσι τότι κουρίτσι μ;
      -Γιατί μ' είπι ότι είνι άθιους κάψου μάννα! Ου Τσίμους δεν π'στεύει ότι υπάρχ'ει Θιός, παράδεισους κι κόλασ'η!
      -Κι γιά ταυτό στιναχουριέσι Κουκόνα μ'! Παντρέψτουν ισύ κι θα τουν δείξουμι ιμείς ύστιρα αν υπάρχ'ει κόλασ'η κι παράδεισους!
                                                                                              Ο Ζαλοβίτης.

Μπάμπου κι Αγγουνή.

                                                   H μπάμπου κι η αγγουνή!
   Η Μπάμπου  χαίρουνταν ν' αγγουνή κι κίντσει να τ' λέει παραμύθια!

   Μπάμπου: Ου Δαβίδς κι ου Γουλιάθ μάλλουναν. Τραβάει μια μι τα λάστιχα ου Δαβίδς κι πιτχιέν τουν Γουλιάθ στν κούτκα. Πάρτουν καταή τουν Γουλιάθ, έπισι μέσ' στου πουτάμ'ι!
   Αγγουνή: Πνίχκει Μπάμπου;
   Μπάμπου: Πνίχκει κουρτσούλι μ'! Τουν πήρι ου Θιός, γιά να γέν τρανός ου Δαβίδς!
   Αγγουνή: Τράνιψι ου Δαβίδς Μπάμπου;
   Μπάμπου: Ιιιι! Μόγκι τράνιψι! Βασιλιάς γίνγκει!
   Αγγουνή: Α! Μα Μπάμπου, άμα φράξου κι γώ μιά στν κούτκα τ' αδιρφού μ τ' Σιώμου, θα τρανέψου κι θα γένου Βασίλτσα;
   Μπάμπου: Ούιιιι!.......τι έπαθα η καϋμένη μ'.........
                                                                                                              Ο Ζαλοβίτης