Του Δηλητήριου!

     Παέν η Μπάμπου η Κώστινα να πιεί τσίπουρου απ' του πουτήρ' τ' Μπάρμπα Κώτσιου κι μόλις του βάν στου στόμα τς λέει:
    -Ούϊ! Δηλητήριου είνι,πως του πίντει;
    Κι απαντάει ου μπάρμπα Κώτσιους:
    -'Οχ'ι! Γιά να ειδίτι ισείς οι Γναίκις, τι τραβούμι ιμείς οι άντρ' κάθι μέρα στα καφινεία!!!
                                                                                                                         
                                                                                                                       
 Ο Ζαλοβίτης.

Oυ Ιτοιμόλουγους Πάππους Μήτσιους!

    Στου Καφινείου του χουριού μπήκι φουριόζους  ου Τσίμους τς Αγουρίτσας (Μόλις είχι πατήσ' τα εικουσ'πέντι)  κι γλέπουντας  τουν 90χρουνου Πάππου Μήτσιου που κάθουνταν  μιά ζουή σν' ίδια καρέκλα, θέλτσει να τουν πειράξ κι τουν λέει:
   -Πάππου τάμαθεις; Πέθανι ου Πάππους ου Κουλούσιας απ' του διπλανό χουριό! Ίσια δεν είσασταν σν ηλικία; Καλά θα κάμς κι σύ να ιτοιμάζισι γιά του ταξίδ'!
   Ου Πάππους ου Μήτσιους που είχει δεί πουλλά στ ζουή τ, δεν ταράχκει ντίπ, γύρτσει ήσυχα κι είπι στουν Τσίμου:
   -Άκσι πιδούλι μ καλό! Στουν Χασάπ'η ικτός απού παλιουπρουβατίνις κι παλιουκριάρια, παέν κι αρνούλια γιά σφάξμου!
    Κόκκαλου ου Τσίμους τς Αγουρίτσας!
                 
                                                   Ο Ζαλοβίτης.

Η κόλασ'η είνι ιδώϊα!

        Ρουτάει η Σύρμου τ' Βάγγιου τ' διχατέρα τς.
      - Τί έχ'ς Κουκόνα μ' κι κλαίς; Γίνκει τίπουτα μι τον Τσίμου; Μαλλουσέτι; Χώρτσιτι; Πέμι κι μένα!
      - Όχ'ι κάψου μάνα! Ου Τσίμους μ' αγαπάει κι μι χάλιψι γιά παντρά!
      - Κι γιατί στιναχουριέσι τότι κουρίτσι μ;
      -Γιατί μ' είπι ότι είνι άθιους κάψου μάννα! Ου Τσίμους δεν π'στεύει ότι υπάρχ'ει Θιός, παράδεισους κι κόλασ'η!
      -Κι γιά ταυτό στιναχουριέσι Κουκόνα μ'! Παντρέψτουν ισύ κι θα τουν δείξουμι ιμείς ύστιρα αν υπάρχ'ει κόλασ'η κι παράδεισους!
                                                                                              Ο Ζαλοβίτης.

Μπάμπου κι Αγγουνή.

                                                   H μπάμπου κι η αγγουνή!
   Η Μπάμπου  χαίρουνταν ν' αγγουνή κι κίντσει να τ' λέει παραμύθια!

   Μπάμπου: Ου Δαβίδς κι ου Γουλιάθ μάλλουναν. Τραβάει μια μι τα λάστιχα ου Δαβίδς κι πιτχιέν τουν Γουλιάθ στν κούτκα. Πάρτουν καταή τουν Γουλιάθ, έπισι μέσ' στου πουτάμ'ι!
   Αγγουνή: Πνίχκει Μπάμπου;
   Μπάμπου: Πνίχκει κουρτσούλι μ'! Τουν πήρι ου Θιός, γιά να γέν τρανός ου Δαβίδς!
   Αγγουνή: Τράνιψι ου Δαβίδς Μπάμπου;
   Μπάμπου: Ιιιι! Μόγκι τράνιψι! Βασιλιάς γίνγκει!
   Αγγουνή: Α! Μα Μπάμπου, άμα φράξου κι γώ μιά στν κούτκα τ' αδιρφού μ τ' Σιώμου, θα τρανέψου κι θα γένου Βασίλτσα;
   Μπάμπου: Ούιιιι!.......τι έπαθα η καϋμένη μ'.........
                                                                                                              Ο Ζαλοβίτης

Πρώτου Γράμμα στουν Προυθυπουργό!

                     Γράμα στουν Προυθυπουργό τς Χώρας απ' τουν Τσίμου τς Μυγδάλους.
   Αξιότομι κύριι Προυθυπουργιέ, ισθάνουμι ν' ανάγκ'η να σι γράψου αυτόϊα του γράμα γιά να σι ικθέσου τα τιλιφτέα γιγουνότα που γίγκαν στου χουργιό μας.
   Ιδό γινικά κύριι πρόϊδρι δεν παένουμι ντιπ καλά απού κιρό. Ου Χ'μώνας ιδό κινάει απ' τουν Αϊ Δημήτρ' κι τότι κινούμι ιμίς ιδό ν' ανάβουμι τς σόμπις. Φέτου δεν μπορισάμι ν' αγουράσουμι πιτρέλιου, γιατί ου θκός ου Στουρνάρας (Π' να φάει του κιουφάλ τ να φάει) τ' ακρίβινι πουλί κι γιά ταυτό αναγκάσκαμι όλ' ιδό στου χουργιό να του γιρίσουμι πάλι στς ξυλόσιουμπις (Ιφτιχός μας ήρθι νουή κι δεν τς πεταξάμι). Αλλά κι μι τα ξύλα δεν παένουμι καλίτιρα, εφτασάμι τ' ιβαγγελιτζμού κι κουντέβν να σκουλάσν κι αυτά.
   Κ' έτσ' αναγκάσκαμι ιγό κι ου Μπράτμους μ' ου Γιώρτς να πάμι τς προυάλις πέρα στου λόγγου να κόψουμι κι άλλα. Όντα γύρτζαμι όμους πίσου στου χουργιό μι τα μπλάρια φουρτουμένα μας τσάκουσι ου Δασικός κι χάλιβι να μας κατασχέσς του φουρτχιό κι τα τσικούργια. Ιμίς όμους δεν εστριξάμι κι πιάσκαμι στα χέρια. Πλιότιρου πάλιβι  μι τουν Μπράτμου που τουν δάγκουσι του φτί κι τουν έβγαλι ουλόκλιρου κουμμάτ αλλά κι ου Μπράτμους στου τέλους τουν  έβαλι καταή κι τουν τσάκσι τς μύτις κι τς μάτουσι. Τουν έρξαμι πουλί δαρμό  πρόϊδρι γιατί όλου του χουργιό τουν ίχι γινάτ'ι απού παλιά. Αυτός έζκουζι αράδα κι φώναζι βουίθια κι αναγκάσκαμι να τουν ρουκόσουμι ένα σφουγκουμάτλου στου στόμα μη μας ακούσ' ου κόζμους, μέχρι να τουν δέσουμ τα χέρια. Ίστιρα τουν εδισάμι  σι μιά αγρουγκουρτσιά τουν εβγαλάμι του σφουγκουμάντλου απ' του στόμα γιά να σκούξ κι να τουν ακούσ κάνας χριστιανός κι να μην απουμείν όλ' νύχτα Μούτους κι τουν φάν τίπουτα ζλάπια  κι εφιγάμι στου χουργιό. Τουν έλτσαν κατ' χουργιανί μιτά απου κάνα διό όρις που τουν ακσαν να σκούζ.

   Κι τόρα κύριι πρόϊδρι ου δασικός πίζμουσι κι μας έκαμι μίνησ κι πρέπ' να παρουσιαστούμι μαζί μι τουν μπράτμου στου Δικαστήριου στου Γριβινό τουν Μάη. Ιγό όμους έχου τρανό πρόβλιμα μι τ' αμάξια. Μι πιάν τ' αμάξ,άμα ανιβαίνου απάν μ' ερχιτι αντράλα κι κάμου μιτό. Ου Μπράτμους μι λέει να βάλου μια ασπιρίν' στου νουφαλό κι θάμι ιντάξ  κι ότι δεν θα αντραλιαστώ. Ιγό όμους τόκαμα κι αυτό (ακόλτσα ν'ασπιρίν μι τσιρέτου στου νουφαλό) μιά βουλά που κατέβκα στου Γριβινό γιά φαγουλάτα αλλά πάλι μ' ίρθι αντράλα κι έβγαλα τα σκώτια μ μεσ' τουν τρουβά μ, γιατί δεν είχα πάρ' σακούλα μαζί μ απού σιγουριά.
   Φουβούμι όμους πρόϊδρι μη μι βάλν τίποτα φυλακί κι γιά ταυτό πίρα του θάρους να σι γράψου αυτόϊα του γράμμα θάρουμ μι βουϊθάς ιδώϊα κι δεν κατιβό ντιπ στου Δικαστίριου. Έχου κι τ' γναίκα μ' που μι ουρμήνιψι να σι γράψου. Ισί μι λέει κόσιαβις  κι τουν βουίθσεις τουν Αντών' στς ικλουγιές να βγεί προυθυπουργός, διό ζιβγάρια κουρδέλια χάλασις στουν κουσιό χόρια τα γαμπράτ'κα που τά είχις κινούργια. Για ταυτό λέει πρέπ' κι ου Αντώντς να κάμ κάτ' γιά τι σένα. Πρόϊδρι κάμι κάτ να γλιτόσου απ' ταυτόν τουν μπιλιά που μι βρήκι,γιατί βρίσκουμι σι τρανό αδιέξουδου κι δε γλέπου φος στου τούνιλ.
                                          Σι χιριτό " Τσίμους τς Μυγδάλους τιλιόφυτους Διφτέρας Διμοτηκού!

Του Φ.Π.Α.

    Τα πρώτα χρόνια που κίντσει να ιφαρμόζιτι ου ΦΠΑ στου Γριβινό. Η Θειάκου η Κώστινα κατέβκει στου παζάρ στου Γριβινό να ψ'νίσ ότ' τ' χράζουνταν όλ' ν ιβδουμάδα στου χουργιό τς. Αφού σκόλασι σχιδόν όλα τα ψώνια, δουκήθκει ότι έπρεπει να πάρ΄κι τρουφή γιά τ' αρνίτια τς. Παέν στου Μαγαζί που πλούσαν σ'τάρ,καλαμπούκ'ι,κι πίτυρα κι λέει στουν υπάλληλου:
   -Βάλι Πιδούλι μ,καλαμπούκ'ι βάλι πίτυρα,κι στάρ θάρουμ παίρν ουπανουτιότα τ' αρνίτια κι κάμν κάνα αυγό που έχου μέρις να ιδώ. Έχν μάλλ' μέρις να γινήσν κι μ' έρχιτι να τα ξιπατώσου ντίπ!
   Τα ετοίμασι του πιδί όλα, ότ' χάλιψι η θεάκου η Κώστινα κι έφτασι η ώρα να πληρώσ' του λουγαριαζμό.
   -Ξέρτς Γιαγιά θα σι βάλου κι του Φι πι ά: Λέει ου υπάλληλους.
   Κι απαντάει η θειάκου η Κώστινα:
   - Μωρέ άμα είνι να γιννούν τ΄αρνίτια μ',βάλι κι απ' ταυτό!
                                                                                                                Ο Ζαλοβίτης

Θκό μας πιδί.

    Δικαπινταύγουστους πριν από μιρικά χρόνια σ΄ένα χουριό απ΄του Γριβινό οπ' είχαν παναήρ. Καλουκαίρ ήταν κι μαζώχκει πουλύς κόζμους. Έφτασαν αρκιτοί μικρέμπουρ' πανηγυρτζήδις. Άλλ' πλούσαν φουρέματα, άλλ' πιχνίδια γιά τα χνούδαλα, άλλ' ζαχαράτα, μαλλί τς μπάμπους, χαλβάδις κι ένα σουρό ιδίζματα. Ήρθι όμους κι ένας Μαύρους απ΄ν' Αφρική που πλούσι ρουλόϊα τς ουκάς  κι τα είχι σι μιά τάψα  κριμασμέν απ' του λιμό κι γκιζιρούσι μες στου χουργιό να τα π'λήσ'. Πλησιάζ' σ'ένα καφινείου ου μαύρους όπ' κάθουνταν κατ' παππούδις γιά να τς π'λήσ' κάνα ρουλόϊ.

    - Φθηνό ρολόϊ, πάρτε ρολόϊ πολύ καλό!

    -Ισύ πιδίμ, τίνους είσι; Τουν  ρουτάει ου ένας πάππους που φουρούσι χουντρά ματουγιάλια κι δεν έγλιπι κι τόσου καλά.

    -Εγκώ Παππού, ξένο, ξένο....! Απουλουέτι ου μαύρους.

    -Τι ξένου λες ρα πιδίμ;

    -Εγκώ Παππού Γκάνα, Γκάνα!

    Απουράει ου Παππούς κι τουν λέει:

    -Τ' Γκάνα πιδί είσι ρά; Μμμ ισύ είσι θκό μας πιδί! Τι ξένου μι λές; Θκό μας πιδί είσι!

                                                                                                            Ο Ζαλοβίτης.