Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Ου Κώτσιους τς Αγουρίτσας!!

        Στου καφινείου σι ένα χουριό στου Γριβινό πού είνι τίγκα απού κόζμου, ου  Νάσιους ου Καφιτζής γνουστός πλακατζής σ'κών' του τηλέφουνου που χ'πάει, κι κινάει τν κουβέντα:        - Ναί...έλα...πως είσι; (Κι όσου πάει δυναμών' τ΄φουνή τ΄).
   - Όλα καλά ικεί; Καλά ε;...ουραία!!(Χαμπλών΄κι τν φουνή τς τηληόρασης)
  - Ουραία ...ναί...κι μείς ιδώ καλά είμιστι.. όπους τα ξέρτς ('Ολ' άρχισαν να δείχν΄ινδιαφέρουν γιά του τηληφών'μα).
   -Ναί...Τι να αλλάξ΄μουρέ; Τα ίδια...ναί ..ναί, ιδώ είνι ου Βασίλτς...τς Μυγδάλους! (Σταματούν όλα τα τραπέζια τ΄Μπιρίμπα κι αφουσιώνουντι στου τηληφών΄μα τ΄Καφιτζή).
   -Κι ου Γιάντς τς Τσιουβούλας ιδώ είνι...(Άρχισαν να τηριούντι γιά του ποιός λείπ')
   -Κι ου Μήτσιους τς Τζιέπους ιδώ είνι...ναί...(Αρχίζν να φτιάν νουήματα ου ένας μι τουν άλλουν γιά του ποιός είνι)
   -Ναί θα τς του πώ...(Τς εχ'ει κουπεί ολνούς η ανάσα)...Κι σύ καλά να πιρνάς...ναί...ναί..(Αγουνία στου κατακόρυφου)...Θα τα ξαναπούμι!!!
   Κι κλείν' του τηλέφουνου ου Νάσιους.
   Μι μιά φουνή όλ' μαζί:
 - Ποιός ήταν ρα Νάσιου;
 - Ου Κώτσιους τς Αγουρίτσας!!!(Δέκα χρόνια πιθαμένους) Κι σαs στέλν ολνούς χιριτήματα!!!



                                                                                        Ο Ζαλοβίτης.

1 σχόλιο:

  1. Ωραίο....για του γουμάρ του ξνο που έφαγαν οι ζαλουβίτις δεν θα μας του πεις πως έγινε.....ακούγουντι πουλά, τι ακριβώς έγινε

    ΑπάντησηΔιαγραφή